YENİ YIL YENİ BLA BLA BLA ...

Yeni yılın ilk ayında muhteşem şeyler yaşıyorum bu yıl bana çok iyi gelecek sanırım falan diye konuşmayı çok isterdim gerçekten ama böyle bir şey yok bu saçma bir şey zaten...
yeni yılın bir önceki aydan bir önceki senden ne farkı var ? Hiç...
hayatımızda bir şeylerin değişmesini istiyorsak önce kendimizi değiştirmeliyiz, değiştirmeliyiz insan neyse odur abi bence değişmez yada ben değişemem bilemiyorum her neyse bunun için yapmamız gereken etrafımızdaki insanları değiştirmek her gün yaptıklarımızı monoton olan şeyleri mesela her akşam tv izlemek yerine bir kitaba başlamak yada haftanın bir gününü sinema günü seçip film izlemek yada sinemaya gitmek yeni kurslara yazılmak yeni insanlarla tanışmak gibi.
Bunları neden mi yapmalıyız hani şu yeni yıldan beklediğimiz umutlar var ya heh işte o umutların gerçekleşmesini yeni yıl sağlamaz. Biz sağlamalıyız en azından denemeliyiz. Çünkü umutlarımız biz çabaladığımız da gerçekleşir. Ne demiş Atiye ablamız neye inanırsan bri gün onu yaşarsın :)

Bu video dada görüldüğü üzre küçük abla büyünce süperstar olacak :) Hırkayı sallayışından belli :) üstelik dansçısı bile var :)

Hayatla Röportaj

Hayatla röportaj yaptığımı gördüm rüyamda.

"Benimle röportaj mı yapmak istiyorsun?" diye sordu Hayat.

"Zamanın var mı?" diye sordum.

Gülümsedi ve ‘’Benim sonsuza kadar zamanım var.’’dedi.

Ne sorular var yüreğinde?İnsanlarla ilgili en çok neye şaşırıyorsun?diye sordum.

Hayat basladı anlatmaya:

"Çocukluktan sıkılıp büyümek için acele ediyorlar, sonra yine çocuk olmanın özlemini duyuyorlar. Para kazanmak için sağlıklarını kaybediyorlar, sonra sağlıklarını kazanmak için paralarını kaybediyorlar. Gelecekle ilgili edişelenmekten şimdiyi unutuyorlar. Sonra da ne şimdiyi ne geleceği yaşayabiliyorlar. Deneyim iyi bir öğretmendir diyorlar ama deneyimin faturasını ödemek istemiyorlar. Hayatlarını kazanmak için eğitim alıyorlar ama yaşam ustası olmayı bilmiyorlar. Bu nedenle de, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar, hiç yaşamamış gibi ölüyorlar."

Bir süre sessiz kaldık,birşey konuşmadık.Sonra derin bir nefes aldım. Ona, insanların neleri öğrenmelerini istediğini sordum.

Hayat yanıtladı:

"Hiç kimseyi seni sevmeye zorlayamayacağını, yapabileceğin tek şeyin seni sevmelerine izin vermelerini isterdim. Affetmenin affederek öğrenilebileceğini öğrenmelerini isterdim. Başkalarıyla kendilerini kıyaslamamayı öğrenmelerini isterdim. İki insanın aynı şeye bakıp farklı şeyleri görebileceğini öğrenmelerini isterdim."

"Zengin insanın en çok şeye sahip olan değil, en az şeye ihtiyaç duyan insan olduğunu öğrenmelerini isterdim. Bir sevecen yüreği derinden yaralamanın bir anda olduğunu; ama iyileştirmenin çok uzun sürdüğünü öğrenmelerini isterdim.Hayata pozitif bakmanın yaşama sevincini bir kat daha artırdığını öğrenmelerini isterdim..’’
Hayat derin bir nefes verdi. Hayatın nefesi kelimelere dönüştü.

"Söylediklerimi yüreğine kaydet.’’dedi.söylediği cümleyi yüreğime kaydetmiştim..

"Başkalarını affetmek yeterli değil, kendini de affetmeyi öğren".

Yüreğim kuş gibi hafiflemişti. son olarak bir soru daha sordum’’Hayat benden ne istiyorsun?’’dedim usulca..

Hayat yanıtladı.

"Senin kendin olmanı istiyorum, yoksa başkası olurdun. Sana bugün ihtiyacım olduğunu bil, yoksa bugün benimle olmazdın. Kendi eşsizliğini ve biricikliğini bil; çünkü ben kendimi tekrar etmeyecek kadar yaratıcı ve zenginim. ve gerçekten TEK değerli olanım. Değerimi bil."

Ask mı ki bu?

Geçen gece ders çalışma hevesiyle (hevesler geçicidir) odama girdim ve yaklaşık bir saat sonra bunlar çıktı ortaya, anlam veremedim :)
                 
                       Hayat gerçekten çok acımasız..
           Üzer, kırar, incitir,yorar biz ise çaresizce umutla bağlanıyoruz hayata ondan kopmak istemiyoruz, ölmek istemiyoruz. Arada mutlu etmiyor mu hayat bizi ? :) Hakkını yiyemem çocuk kandırır gibi kısa süreli mutluluklarla geçiştiriyor asıl meselelerimizi.
           Bu hayatta herkes onu üzene onu sevmeyene ona yalanlar söyleyene kısacası ona değer vermeyenlere aşık olur.Bunun nedeni hayat olabilir mi dersiniz ?
          Karşılaştırıyorum olabilir sanki :) şöyle ki  : 
            Hayat bize ne kadar kötü davranırsa davransın onu çok seviyoruz ondan kopmak istemiyoruz hep burada kalacakmışcasına sıkı sıkıya bağlanıyoruz. Geleceğimiz için kendimizden ödün veriyoruz yarınlar belkide seneler sonrası için hayaller kuruyoruz.Ama şu gerçeğide içten içe biliyoruz ki hayat bize kötü davranıyor, yani bizi sevmiyo. İşte ilşkilerde böyle hayatın bize davrandığı gibbi davrananlara aşık oluyoruz biz.
           Belkide doğamız gereği o insanlara aşık oluyoruz dur.


           Ne dersiniz ? :)